Spijt of niet??

Onlangs in goed gesprek met een andere oudere jongere hadden we het over hoe wij in de jeugd bepaalde zaken hadden aangepakt. Hij zat vooral in zijn maag met wat relationele zaken die hij al dan niet goed had opgelost. Maar er bleven bij hem vooral vragen bestaan over zijn eigen rol. Voor mij zitten die dingen vaak wat meer in het werk wat ik heb gedaan. Daar vind ik zelf best weleens wat steken te hebben laten vallen. Niet op mijn vakgebied van dat moment, dat ging meestal wel volkomen correct en goed. Nee, aan vakkennis ontbrak of ontbreekt het me niet, maar om bepaalde doelen te bereiken wilde ik weleens door ‘roeien en ruiten’ gaan wat dan weer pijnlijk kon zijn voor hen die door mijn pijlen werden getroffen. Nu vond en vind ik dat nog steeds niet erg als het ‘omhooggevallen’ lieden betrof die zich vooral gewichtig gedroegen maar waarbij de vakkennis veelal ver te wensen over liet. Of mensen die altijd maar bezig waren om je onderuit te schoffelen om er zo zelf beter van te worden.

Die lui konden rekenen op een meedogenloze afrekening. Al duurde het jaren. Maar er zaten er ook tussen die mijn toenmalige ik wellicht wat te streng zijn behandeld en dat eigenlijk niet verdienden. Nou, dat blijkt toch ook een kwestie van persoonlijk karakter te zijn of wat je meekreeg in de genen. Vergevingsgezondheid zit bij mij redelijk diep weg gestopt en de andere wang toekeren als ik word geslagen is ook niet echt meegekomen met de katholieke opvoeding van vele jaren her. Dit houdt in dat ik mijn spijtige gevoelens slechts kan richten op hen waarvan ik wel weet dat ik ze niet zo netjes heb behandeld. Omdat het moment van toen er om vroeg. Omdat er een klus klaar moest of een ander oogmerk prevaleerde. Omgekeerd hoor ik regelmatig van mensen dat ze mij juist zagen als zachtaardig en vriendelijk maar wel enorm gedreven.

De waarheid ligt in het midden. Als altijd. Het zal dus een beetje zitten in die herinnering over toen en wat je daarvan zelf hebt waargenomen. Maar hoe zit dat nu met anderen. Mijn gesprekspartner waarmee ik deze vraagstelling startte zag echt dat zijn behandeling van mensen met wie hij op jeugdige leeftijd contact had gehad, niet helemaal juist was geweest en daar had hij nu echt spijt van. Kon dat niet meer overbrengen bij die mensen waarover het ging en dat maakte de spijt nog groter. Zeker als iemand niet meer op deze Aarde rondloopt kan dat best gaan knagen. En dat frustreert soms. Heb ik allemaal geen last van. Jij wel? Ik ben benieuwd wie op dezelfde wijze kijkt naar het verleden en/of nu nadenkt over zijn/haar rol in dat geheel. Doe eens openhartig en vertel……..

8 thoughts on “Spijt of niet??

  1. toen ik 19 was trouwde ik met een man die een duitse moeder had. Achteraf een hele lieve tolerante
    vrouw die zich in de dertiger jaren begon te schamen voor haar volk, waarvan ze op de radio de uitzinnige vreugde hoorde waarmee de Führer werd toegejubeld. Op vakantie in Heidelberg kwam ze eens met haar man in de knel doordat de voetweg naar hun hotel was versperd door een uitzinnige menigte die scandeerde: WIR WOLLEN STABCHEF LUTSCHE SEHEN! De Führer kon natuurlijk niet overal tegelijk zijn en die Heidelbergers waren tevreden met partijbaas Lutsche , maar hij moest wel op het balkon van hun Rathaus verschijnen. Vol trots vertelde ze mij hoe haar Nederlandse man zich woedend en scheldend door de menigte wrong en de weg voor haar vrijmaakte. Zo’n schoonmoeder had ik!
    Toch heb ik haar vaak verwenst om haar Pünktlichkeit, haar rechtse opinies, haar bemoeienis met de vrijgevochten opvoeding die ik haar kleinkinderen gaf, haar spot over het toen zo fantasieloze Hollandse koken, haar smetvrees en haar boosheid als onze brutale kat weer eens op tafel lag.
    Ze is al 35 jaar dood maar ik zou haar graag nog eens willen vertellen hoezeer ik haar bewonderde en dat ik eigenlijk meer hield van haar dan van mijn eigen moeder.

    Liked by 1 persoon

  2. Of ik alles goed gedaan heb ik mijn leven, dat denk ik niet. Er zijn dingen waar ik spijt van heb.Hoe ik mijn best ook deed, toch had ik sommige zaken anders willen doen/laten maar ja, achteraf is het makkelijk oordelen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s